ساعت 0 : 8>   -
برگ نخستبرگ نخست
پیش بینی/ هشدارپیش بینی/ هشدارExpand پیش بینی/ هشدار
برونداد مدلWRFبرونداد مدلWRFExpand برونداد مدلWRF
تصاویر رادار غربتصاویر رادار غربExpand تصاویر رادار غرب
آمار کاربردی و روزانهآمار کاربردی و روزانهExpand آمار کاربردی و روزانه
واكاوي عناصر جویواكاوي عناصر جویExpand واكاوي عناصر جوی
نقشه هاي اقليمينقشه هاي اقليميExpand نقشه هاي اقليمي
فصل نامه زاگرسفصل نامه زاگرسExpand فصل نامه زاگرس
 

  
Skip Navigation Links
English
سامانه تهک کشاورزیسامانه تهک کشاورزیExpand سامانه تهک کشاورزی
روابط عمومیروابط عمومیExpand روابط عمومی
اخباراخبار
تماس با ماتماس با ماExpand تماس با ما
جغرافياي طبيعي استانجغرافياي طبيعي استان
جستجوی سایتجستجوی سایت
جستجوی گوگلجستجوی گوگل
گالری عکسگالری عکس
معرفی و چارت سازمانیمعرفی و چارت سازمانی
لینک ها و پرسش های متداوللینک ها و پرسش های متداول
تارنمای ایستگاه های غرب کشورتارنمای ایستگاه های غرب کشورExpand تارنمای ایستگاه های غرب کشور
تاریخچه هواشناسیتاریخچه هواشناسی
ستاد اقامه نمازستاد اقامه نماز
مناقصات و فراخوان هامناقصات و فراخوان هاExpand مناقصات و فراخوان ها
سامانه فیش حقوقیسامانه فیش حقوقی
پرسش های متداولپرسش های متداول


برای پیوستن به کانال تلگرام این اداره کل(http://www.telegram.me/kermanshahmet) و هواشناسی برای کشاورز(Telegram.me/kermanshahtahak) > پایین همین برگه سمت چپ

اداره کل هواشناسی استان کرمانشاه زیر مجموعه سازمان هواشناسی و وزارت راه و شهرسازی می باشد

 

 معرفی هواشناسي كرمانشاه

ايستگاه هواشناسي كرمانشاه يكي از قديمي ترين و با سابقه ترين ايستگاه هاي هواشناسي كشـور مي باشد و آمار آن به سال هاي 21-1320 شمسي باز مي گردد و اولين ايستگاه در كرمانشاه بنا به روايات در چهارراه مدرس كنوني ( پل حاج محمدتقي خان ) در يك منزل استيجاري تأسيس شد ولي مدرك علمي و مستند در دست نمي باشد اما آنچه از قرائن برمي آيد و مي توان به اطلاعات آن نيز دسترسي يافته و استفاده نمود اين است كه در زمان نفوذ انگليس در ايران و حضور در شهر كرمانشاه در بيمارستان مسيح واقع در سه راه شريعتي كنوني در سال 1321 ايستگاهي جهت اندازه گيري پارامترهاي جوي احداث شده و آمارهاي بارندگي آن نيز موجود مي باشد در سال 1330 شمسي يك ايستگاه سينوپتيك به منظور تأمين نيازهاي ناوبري هوائي و آمار و اطلاعات پايه اي هواشناسي تحت نظارت و راهبري هواشناسان نيروي هوائي تأسيس و اندازه گيري پارامترهاي جوي در آن صورت مي گرفت تا سال 1334 كه ايستگاه جو بالاي كرمانشاه افتتاح گرديد ، عمليات كاوش جو در آن آغاز گرديد بعد از تأسيس فرودگاه جديد كرمانشاه در ابتداي جاده همدان در سال 1350 شمسي ايستگاه سينوپتيك و جو بالاي كرمانشاه به اين مكان انتقال يافته و عمليات اندازه گيري پارامترها و كاوش جو در آن ادامه دارد .

 

اهداف و وظايف اصلي اداره كل هواشناسي استان كرمانشاه

هواشناسي از جنبه نظري شاخه اي از علم فيزيك مي باشد كه با بهره گيري از قوانين رياضي و فيزيك و همچنين پردازش هاي رايانه اي به دليل حجم بالاي اطلاعات به امر تبين و تغيير جو زمين و قوانين حاكم بر آن مي پردازد .

هدف اصلي هواشناسي تحقيق و شناخت كامل اتمسفر ، كليه پديده هاي جوي ، جمع آوري ، تنظيم و تحليل اطلاعات و آمارهاي هواشناسي و ارائه و كشف نتايج حاصله به منظور كمك به برنامه ريزي، پيشرفت ، افزايش بازدهي مؤثر در فعاليت هاي كشاورزي و دامپروري ، آب ، آب رساني ، آبياري ، مخـازن آب هاي زيرزميني ، آب هاي سطحي ، شهرسازي ، سدسازي تأمين انرژي ، تأسيسات شهري و آب رساني ، سلامت و بهبود ارتباطات هوايي ، دريائي ، زميني ، مطالعات محيط زيست و ساير فعاليت هاي دريائي ، آلودگي هوا ، تعديل مصنوعي آب و هوا ، كمك به طراحي ، ساخت راهبري كارهاي عمراني ، توسعه اي ، اقتصادي ، علمي و نظامي ، صنعتي و ساير زمينه هاي مرتبط با هواشناسي كاربردي در علوم جو و همچنين مشاركت و همكاري در امر تبادل اطلاعات هواشناسي و پروژه هاي تحقيقاتي و علمي و تبادلات دو جانبه با كليه ادارات و سازمان ها مي باشد .

 

وظايف اساسي

1-    تأسيس ، تكميل ، گسترش و نگهداري شبكه اساسي ايستگاه هاي مختلف هواشناسي در سطح استان و انجام امور ديده باني كليه عوامل جوي و سطوح فوقاني جو .

2-    جمع آوري اطلاعات ديده باني شده از كليه ايستگاه هاي هواشناسي به وسيله شبكه ارتباطات استاني و كنترل كيفي آن ها سپس مخابره به مركز سازمان در تهران جهت پخش منطقه اي در آسيا .

3-    تجزيه و تحليل كليه اطلاعات گردآوري شده به منظور رفع نياز و ارائه خدمات مشروحه ذيل :                               

الف تهيه اطلاعات هواشناسي مورد نيازهواپيمايي كشوري و كليه شركت هاي هواپيمائي داخلي و خارجي، هوانيروز ، ارتش ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامي به منظور تأمين سلامت پرواز انجام عمليات هاي لازم .

ب   - تهيه اطلاعات هواشناسي مورد نياز شيلات و امور آبزيان ، شركت نفت ، سازمان جهاد كشاورزي ، امور آب و برق منطقه اي و ساير بخش هاي خصوصي و دولتي به منظور استفاده در امر كشاورزي ، دامپروري ، مراتع و جنگل ، دفع آفات ، آب و . . .

ج    - تهيه اطلاعات مورد نياز جهت ارائه به رسانه هاي عمومي در رابطه با هوا ، سلامتي جامعه ، خدمات به مردم در بخش هاي مختلف ذيربط .

1-    ارزشيابي ، تجزيه و تحليل و بررسي كليه اطلاعات جمع آوري شده و تشكيل بانك هاي اطلاعاتي لازم .

2-    برگزاري و تشكيل سمينارهاي علمي و آموزشي و تشكيل دوره هاي تخصصي كوتاه مدت و بلند مدت .

3-    همكاري مشاركت با دانشگاه ها و مراكز علمي و تحقيقاتي و برقراري ارتباط با اساتيد و دانش پژوهان هواشناسي و علوم جو .

4-    به كارگيري و تجزيه و تحليل كليه اطلاعات و انجام مطالعات و تحقيقات در زمينه هاي هواشناسي و اقليم شناسي و شاخه هاي كاربردي آن .

5-    تهيه ، تجزيه و تحليل نقشه هاي پيش بيني هواشناسي از سطح زمين تا سطوح فوقاني جو براي پريودهاي زماني 24 ، 48 و 72 ساعت و صدور پيش بيني هاي لازم جهت ستاد حوادث غيرمترقبه ، سازمان جهاد كشاورزي و نيز صدور پيش آگاهي و اخطاريه جوي در هنگام وقوع پديده هاي مخرب جوي جهت اطلاع عموم مردم .

6-     همكاري دائم و مستمر با ستاد حوادث غيرمترقبه استانداري از قبيل شركت در جلسات كميته اصلي تشكيل جلسات كميته فرعي و انجام پروژه هاي تحقيقاتي در قالب اعتبارات اختصاصي داده شده از سوي ستاد حوادث .

7-    استفاده از سيستم سوئيچينگ به منظور دريافت و ارسال اطلاعات ديده باني شده در سراسر كشور و جهان دريافت نقشه هاي پيش بيني و تصاوير ماهواره اي ، دريافت بولتن هاي پيش بيني از سراسر كشورهاي جهان دريافت و ارسال وضعيت جوي كليه فرودگاه هاي ايران و جهان جهت تأمين امنيت پرواز هواپيماها ، جمع آوري ، پردازش و هدايت سريع داده هاي هواشناسي در سطح نيم كره شمالي .

برقراري سيستم هواگو با شماره تلفن 134 در سطح استان جهت اطلاع عموم از وضعيت جـوي شهرستان هاي استان از جمله كرمانشاه ، اسلام آباد غرب ، قصرشيرين ، سرپل ذهاب ، روانسر ، پاوه ، گيلانغرب ، كنگاور و سنقروكليائي و مراكز استان هاي كشور در تمامي اوقات 24 ساعت

 

سیر تاریخی دانش هواشناسی

          احتمالاً همانند سایر علوم تعیین یک تاریخ دقیق برای آغاز فعالیتهای هواشناسی عملاً
امکان پذیر نمی باشد مخصوصاً که بایستی بین هواشناسی به عنوان یک دانش مستقل با آنچه تحت عنوان هواشناسی به صورت شاخه ای از علوم دیگر محسوب می شود تفاوتهایی قائل باشیم .

          همانگونه که بعداً نیز تشریح خواهد شد هواشناسی به عنوان یک دانش نسبتاً جوان و حتی به عنوان شاخه ای از معارف دیگر پیشینه ای به قدمت تمدن بشری دارا می باشد .

          از آنجائی که کشاورزان ، دریانوردان ، شکارچیان و به طور اعم انسان های اولیه قویاً به شرایط جوی وابسته بودند بدین لحاظ ضمن مشاهده پدیده های جوی و دقت و توجه در نحوه تغییرات آنها به طور ضمنی به علائمی که به نحوی آنان را در پیشگویی و پیش بینی هوا یاری می داد دسترسی پیدا کرده بودند . علاوه بر این در حدود قرن پنجم قبل از میلاد پدیده های متعددی مانند بادها و انواع ابرها که بیشتر قابل درک و رویت بودند را می شناختند و در سایه تجاربی که نسبت به شرایط جوی کسب کرده بودند گهگاه در گفتگوها و محاورات روزمره خود اصطلاحات هواشناسی را به کار می بردند .

          در حدود 550 سال قبل از میلاد مسیح بابلیها و یونانیها روش های خاصی برای تعیین جهت بادها ابداع نموده بودند و به گفته هرودوت یکی از هفت تن دانشمند ، فیلسوف و ریاضی دان مشهور عهد عتیق یعنی طالس که مطالعات با ارزشی در علم فیزیک هم داشته است توانسته بود تاریخ وقوع یک کسوف ( خورشید گرفتگی ) مهمی را پیش بینی و ضمن مسافرتی که به کشور مصر کرده بود دلایل طغیان رود نیل را که از رخدادهای بسیار مهم آن زمان به شمار می رفت مورد مطالعه علمی قرار دهد .

          دو تن از شاگردان و پیروان طالس THALES در مورد چگونگی وقوع رعـد و بـرق که از

پدیده های جوی می باشند تئوری هایی ارائه دادند و علت آن را برخورد شدید هوا و ابر اعلام کردند .

" ارسطو " که از شاگردان " پلاتو " PLATO به شمار می آید در سال 340 قبل از میلاد و به هنگامی که خود یکی از معروفترین و نام آورترین دانشمندان و فیلسوفان زمانه گردیده بود
تحقیقات و ابداعات ارزشمندی که تألیف کتاب
Meteorological یا هواشناسی از جمله آنها محسوب می گردد ، را انجام داد . این کتاب در حقیقت مهمترین و قدیمی ترین کتاب در مورد هواشناسی می باشد که برای اولین بار مسائل جوی و موضوعات هواشناسی را به صورت علمی مطرح می ساخت . فصول و مباحث این کتاب بر مبنای دو تئوری مهم استوار شده بود که نخستین
آن به نحوی اعتقادات و باورهای ارسطو پیرامون جهان هستی را شامل می شد و دومی عناصر تکوینی عالم یعنی چهار عنصر اصلی آب ، خاک ، هوا و آتش را که در آن زمان مورد قبول بودند
در بر می گرفت .

          تقریباً می توان ادعا نمود که تا 2000 سال بعد از زمان ارسطو هیچگونه پیشرفت قابل توجهی به جز تدوین و انتشار رسالاتی که از طرف دانشمندان کشورهای مختلف ارائه گردیده بود تحول و پیشرفت مهمی درخصوص هواشناسی به عمل نیامد .

از جمله مقالاتی که اشاره شد می توان رساله های ذیل را نام برد .

1-    رساله هایی در مورد پدیده های جوی از طرف دانشمند معروف اسلامی الحزن ALHAZEN ( 1039- 965 ) میلادی .

2-    رساله توماس الکیناس ( THOMAS AQUINAS ) راهب فرانسوی ( 1274- 1225 ) میلادی .

3-    بارتولومانوس آنگلیوی( BARTHOLOMAEUS ANGLICUS ) 1250- 1220 میلادی .

4-    روبرت گروستست ( ROBERT GROSSETESTE ) انگلیسی( 1253- 1168 ) میلادی .

5-    توماس کانتیمپمر بلژیکی ( THOMAS CANTIMPRE ) ( 1270- 1200 ) میلادی .

6-    وینست دو بوافرانسوی ( VINCENT DE BEAUVAIS ) ( 1269- 1190 ) میلادی .

7-    آلبرتوس ماکنوس آلمانی ( ALBERTUS MAGNUS ) ( 1280- 1206 ) میلادی .

به طور کلی تحقیقاتی که پیرامون علوم مختلف در خلال سالهای قرون وسطی انجام
می گرفت برای عموم قابل دسترسی نبوده و به اصطلاح از نوع پژوهش های داخل کتابخانه ای محسوب می شدند تا این که
" راجر بیکن " محقق برجسته انگلیسی در قرن سیزدهم میلادی
( 1294- 1214 ) اصل تجربه و آزمایش را مطرح ساخته و ضرورت ملاحظه این اصل را در تحقیقات و بررسی های علمی تأکید نمود .

چهار صد سال بعد از اعلام نظریه " راجر بیکن " یعنی در قرن هفدهم میلادی که به تعبیری آرامش قبل از طوفان در صحنه علوم محسوب می شود دانشمند بزرگی مانند " جیرولاموکاردونا "

( 1576- 1501 ) و " رنه دکارت " Rene Descart ( 1650- 1596 ) و سایر علمای مشهور تحولات بسیار عمیق و شگرفی را در روش تحقیق و ارائه تئوری ها و نظرات علمی که نوعاً بر اساس تجربه و آزمایش بود بوجود آوردند که فوق العاده حائز اهمیت بود . اصول چهارگانه ای که
" دکارت " دانشمند و فیلسوف شهیر قرن هفدهم در سال 1637 پیرامون روشهای تحقیق علمی عنوان نمود هنوز هم مورد تأیید و استفاده می باشد .

         دکارت عمیقاً معتقد بود که در تحلیل و توجیه علوم مختلف و فنی دانش هواشناسی که در آن روزگار شاخه ای از علم فیزیک محسوب می شد بایستی از ریاضیات استفاده کاملی به عمل آید
در قرن نهم بعد از میلاد مسیح نصب بادنماها بر فراز کلیساها معمول شده بود و به وسیله آن به سمت وزش باد پی می بردند. در قرن پانزدهم
" کاردینال دوکورا " اولین وسیله رطوبت سنجی را بر 

مبنای جذب رطوبت توسط پشم تهیه کرد که به کمک توزین مقدار معینی پشم در شرایط مختلف جوی میزان رطوبت را تعیین می کرد .

         " لئونارد داوینچی " نابغه بزرگ ایتالیایی در مختصات جو پیرامون زمین ، بررسی های زیادی انجام داد و می توان او را پدر دانش هواشناسی نامید این دانشمند در حدود سال 1500 میلادی یک اسباب مکانیکی رطوبت سنجی و یک بادنما اختراع نمود .

 

سپیده دم هواشناسی علمی یا تولد دانش هواشناسی ( 1642- 1564 )

         Galilea گالیله در هیجدهم فوریه 1564 میلادی یعنی در همان روزی که میکلانژ زندگی را بدرود می گفت در " پیزا " به دنیا آمد او با این که عاشق ریاضیات بود لیکن به اصرار پدرش و به منظور جلب رضایت او برای تحصیل طب وارد دانشگاه " پیزا " شد . ولی در نهایت سی سال تمام از عمر پر بار خود را به ریاضیات کاربردی و علوم دیگر مصروف نمود .

           او در سال های ( 1591- 1589 ) استاد و پروفسور دانشگاه پیزا شده بود و در خلال
سال های ( 1610- 1592 )
" پادوآ " "Paduo  " را منتشر ساخت . در حقیقت او برای نخستین بار به اختراع ترمومتر نائل گردید . با این که روز این اختراع ارزشمند دقیقاً معلوم نشده لیکن به احتمال قوی بایستی طراحی آن در اوایل سال 1593 انجام گرفته باشد که نهایتاً در اوایل قرن هفدهم نحوه عمل آن را در یک سخنرانی معروف و همگانی برای علاقمندان و دانش پژوهان تشریح نمود و شاگردش " جان ری " آن را تکمیل كرد . این دماسنج در حقیقت اولین گام در راه اندازه گیری های دقیق در هواشناسی محسوب می گردد و با یک مقیاس اختیاری برای مدتی وسیله معمول جهت اندازه گیری دما بود در این دماسنج از الکل به عنوان مایعی که در اثر تغییر درجه حرارت انبساط و انقباض حجمی می یافت استفاده شده بود .

         بعد از گالیله افراد دیگری از جمله " مرسن " " MERSENNE " در سال های
( 1588 تا 1648 ) انواع دیگری از ترمومترها را اختراع و عرضه نمودند که در نوع خود جالب توجه نیز بود .

" اتوفون گوریک " ( 1686- 1602 ) نیز در طی سال های 1660 الی 1662 ترمومتر دیگری اختراع نمود علاوه بر اینها " رابرت بویل " " ROBERT BOLE " ( 1691- 1627 ) که نوآوریهای متعددی را در علوم فیزیک و شیمی بوجود آورده بود موکداً درخواست می کرد تا روش استاندارد یکنواختی برای مدرج کردن ترمومترها به کار گرفته شود .

         " نیوتون " " NEWTON " ( 1727- 1642 ) در سال 1701 ضمن انتشار مقاله ای پیرامون اصل عمل و عکس العمل خبر اختراع ترمومتر جدید خود را نیز اعلام نمود .

فشارسنج : گالیله حتی در سال 1615 میلادی معتقد بود که هوا دارای وزن می باشد او در سال 1638 در صدد انجام آزمایشی بود که این حقیقت را اثبات نماید .

         در سال 1647- 1608 تریچلی که از شاگردان گالیله محسوب می شود اساس آزمایش معروف خود را درخصوص این که هوا دارای وزن و فشار می باشد بر مبنای تئوری گالیله بنا نهاد او ابتدا از آب به عنوان مایع درونی فشارسنج استفاده نمود و در سال 1643 با همکاری دو تن از شاگردانش به نام های " وینچر " و " یویانی " که نقش بسیار مهمی در اختراع فشارسنج داشتند فشارسنج معروف و اختراعی خود را در شهر فلورانس مورد آزمایش قرار داد ، چون این بارومتر ارتفاع بسیار زیادی داشت و به 18 متر بالغ می شد با این که علاوه بر انجام کار یک فشارسنج همانند ترمومتر گالیله نیز عمل می نمود ، به دلیل مشکلات فراوانی که عملاً در استفاده آن بوجود
می آمد مورد استقبال قرار نگرفت . سرانجام در قرن نوزدهم بود که تلاش و مساعی تمامی دانشمندان درخصوص ساخت و استاندارد نمودن ادوات اندازه گیری فشار هوا به عنوان یک رخداد

بزرگ به ثمر نشست .

         سرانجام " پریر " با توجه و پیروی از قوانین پاسکال و دکارت دیدبانی مشهور خود را مربوط به اندازه گیری فشار هوا در " پری دودوم " انجام داد در این دیدبانی نشان داده شد که
فشار هوا به نسبت مستقیم با ارتفاع تقلیل می یابد. در سال 1665
" رابرت هوک " بارومتر چرخشی را اختراع نمود . بارومتر آنروئید از اختراعات قرن هیجدهم بود كه توسط گتفرید و ویلهم لایپ
( 1716- 1646 ) ساخته شد در قرن نوزدهم پیشرفت عظیم استاندارد نمودن اندازه گیری های فشارسنجی به وقوع پیوست در سال های 24-1721
" فارنهایت " جیوه را در ساختمان دماسنج
به کار برد و برای درجه بندی دماسنج و تعیین مقیاس ، درجه بندی آن را لازم دانست از این رو دمای یخبندان آب را 32 درجه و دمای بدن انسان 96 و دمای آب جوش را 212 درجه
مقیاس بندی نمود .

         در اروپا اولین باران سنج توسط " کاستیلی " در هیجدهم ژوئن سال 1639 ساخته شد که نحوه عملکرد آن را کاستیلی به گالیله گزارش نمود نهایتاً باران سنج های مدرن تقریباً از سال 1722 متداول و مورد استفاده قرار گرفت لازم به یادآوری است که نخستین باران سنج در حدود 400 سال پیش از میلاد مسیح در هندوستان به کار گرفته شد این باران سنج به شکل تغاری به قطر 18 اینچ بود و تقریباً 1400 سال بعد از آن هم نوع دیگری از باران سنج توسط کره ای ها ابداع و در جهت مقاصد کشاورزی مورد بهره برداری قرار گرفت .

2

 

5

 
         در سال 1769 " هبرون " ثابت نمود که بایستی دستگاه باران سنج در سطح زمین نصب گردد وگرنه میزان مقدار باران بسیار کمتر از واقع خواهد بود مثلاً در ارتفاع 9 متری از سطح
زمین 4 و در ارتفاع 45 متری بر فراز برج کلیسا 1 باران حقیقی به داخل باران سنج وارد
می شود .

" رئومور " " REAMUR RENE " ( 1757- 1683 )

         رئومور در سال 1730 میلادی متوجه گردید که حجم آب هزار واحدی در دمای صفر درجه وقتی به نقطه جوش می رسد 80 واحد منبسط می گردد از این رو مقیاس درجه بندی را 80 واحد انتخاب و آن را به صد قسمت تقسیم و هر یک را یک درجه رئومور نامید .

 

" سلسیوس " ANDERS CELSIUS "

         سلسیوس منجم سوئدی در سال 1742 نقطه جوش آب را صفر و درجه یخبندان آن را
صد درجه تعیین کرد که بعدها عکس مقیاس سلسیوس یعنی نقطه یخبندان آب صفر و نقطه جوش آن صد درجه تعیین شد ، و ظاهراً این تغییر مقیاس در سال 1743 توسط
" جین پیر کریسین "
JEAN CHRISSIN پیشنهاد و این واحد هم اکنون در گزارشات جوی متداول است و مورد استفاده قرار می گیرد .

         در سال 1717 یک دکتر آلمانی به نام " یوهان کانولو " سعی نمود که یک فرم بین المللی شبکه دیدبانی هوا ابداع نماید در قرن هیجدهم علامات در هواشناسی به کار گرفته شد
پتروس فن موس شنبروگ در سال 1728 پارامترهای برف
تگرگ و رعد و برق را ثبت نمود .

         در سال 1745 بنیامین فرانکلین دانشمند معروف کشف تازه ای نمود این دانشمند متوجه گردید ابری که در فیلادلفیا باران داده و به طرف شمال غرب حرکت کرده باعث مرطوب شدن هوای ایالت نیوانگلند شده است ، و به این نتیجه رسید که تغییرات اوضاع جوی یک منطقه محلی نیست بلکه به خاطر تغییرات و حرکت توده های هواست و برای اولین مرتبه در تاریخ هواشناسی
به این حقیقت واقف گردید که هوای یک محل نتیجه حرکت همان هوایی است که چند ساعت و یا

چند روز قبل در محل دیگری بوده است .

         در سال 1753 " دیاگونال " فشارسنجی را از تکمیل فشارسنج تریچلی ساخت که به آسانی فشار جو را اندازه گیری می کرد .

         در سال 1780 با استفاده از خاصیت های مو رطوبت سنج کاملی ساخته شد در این
رطوبت سنج مو در اثر کم و زیاد شدن رطوبت هوا کوتاه و بلند می شد و عقربه ای را روی
سطح مدرجی به حرکت در می آورد در سال 1790 بادسنج اختراع گردید و در سال 1805 مقیاس
" بوفورت " که هنوز هم در هواشناسی معمول است تعریف گردید در این مقیاس سرعت
وزش باد را با مقایسه تکان خوردن برگ و شاخه های درختان و غیره به تقریب تعیین
می کنند .

         " لامارک " در سال 1803 سعی نمود ابرها را از لحاظ اختلافی که در شکل آنها مشاهده
می نمود  طبقه بندی کند .

         " کارآزین V. KARAZINE " بنیان گذار دانشگاه خارکف در سال 1810 تأسیس یک شبکه دیدبانی هواشناسی را پیشنهاد کرد ولی تأسیس شبکه پیشنهادی وی که قسمت وسیعی از روسیه را می پوشاند تا سال 1849 به طول انجامید .

         در سال 1846 با استفاده از نقشه بادهای قوی و جریانات دریایی که به وسیله
" موری " تهیه گردیده بود مدت کشتیرانی از انگلستان به استرالیا از 250 روز به 150 روز
تقلیل یافت .   

         " بیس بالوت " دانشمند هلندی رابطه امتداد بادها را با خطوط همفشار و مراکز حفره ای بیان کرد و بدین ترتیب محاسبه بادها امکان پذیر گردید .

 

 اولین ایستگاه هواشناسی

         اولین ایستگاه کوهستانی هواشناسی جهانی در سال 1781 در ناحیه ای به نام
هوهن پیسن برگ
" HOHENS PELSSEN BERG " در جنوب آلمان تأسیس گردید .

ارتفاع این ایستگاه از سطح دریا 989 متر است . این ایستگاه تا سال 1955 یعنی به مدت 174 سال آمار آن جمع آوری و به چاپ رسید که از نظر آمار هواشناسی بی سابقه است شش ماه بعد در ژوئن 1781 ایستگاه دیگری در سنت گوت هارد " ST. GOTTHARD " تأسیس گردید . ارتفاع این ایستگاه از سطح دریا 2114 متر است و به تدریج ایستگاه های کوهستانی دیگری در نیمه دوم قرن نوزدهم بوجود آمد .

         هرگزل HERGESLL در سال 701 به کمک بادبادک آزمایشاتی بر روی درجه حرارت هوا در منطقه ای کوهستانی به نام " گروسن بلشن ( GROSSEN BELCHEN ) " با وسائل ابتدایی انجام داد ولی نتوانست نتایج مطلوبی بدست آورد ولی می توان این مطالعات را به عنوان اولین
اندازه گیری مستقیم از اتمسفر دانست .

         با اختراع بالنها در نیمه دوم قرن هیجدهم و هم زمان با اولین پرواز برادران " مونت گولفیر

MONTGOLFIER ) ( " در سال 1783 اندازه گیری عوامل جوی در ارتفاعات شروع گردید و در همین سال"چارلز( CHARLES ) " به کمک بالنهای گازی تا ارتفاع 3467 متر صعود کرد و توانست درجه حرارت و فشار را در این ارتفاع بدست آورد فشار برابر8/500 میلی متر جیوه و درجه حرارت 8/8- درجه بود که در پروازهای بعدی که انجام گرفت از رطوبت سنج نیز استفاده شد .

         در سال 1803 " لوئست ( LHOEST ) " و " روبرتسون ( ROBERTSON ) " اکسیژن هوا در طبقات مختلف را اندازه گیری نمودند و ثابت کردند که مقدار اکسیژن با ارتفاع
کم می شود .

         در سال 1804 " گیلوساک ( GAYLUSSAC ) " و " بلوت ( BLOT ) " با پروازهائی که انجام دادند نتیجه فوق را مجدداً تایید کردند . در این آزمایشات درجه حرارت ، فشار ، رطوبت ، سمت و سرعت باد ، تشعشعات ، الکتریسیته ، وضع ابرها و مواد متشکله جو مورد بررسی قرار گرفت . از سال 1918 به بعد صعود بالنها به ارتفاعات بالاتر انجام شد و در سال های 1931- 1932 " پیکارد ( PICCARD ) " بلژیکی با بالنی که از گاز هیدروژن پر شده بود صعود کرد
و در سال 1943 تا ارتفاع 16940 متری صعود نمود و در همین سال دانشمندان روسی به نام
" واسنکو  ( WASSENKO ) " " فدوسجنکو  ( FEDOSSEJENKO ) " و " اوزینسکین
( USYNSKIN ) " به ارتفاع 22000 متر صعود کردند که متأسفانه در موقع فرود آمدن بالن پاره شد و سبب مرگ آنها گردید .

 

" لاوازیه " ( Lavaisier )

         او اولین کسی بود که موفق شد یک پایگاه دیدبانی تشکیل دهد ولی ظهور انقلاب فرانسه فعالیت های او را متوقف نمود .


 

کانال هواشناسی برای کشاورزی استان (تهک)> کلیک

تلفن گويا:

34211616

فاكس برگردان:

34211515

 

.:: کلیه حقوق این سایت متعلق به اداره هواشناسی استان کرمانشاه می باشد ::.

طراح و برنامه نویس : شهاب بیابانی